Particuliere herstructurering versus faillissementsprocedure: wanneer actie ondernemen om de reputatie van het bedrijf te beschermen
Het uitstellen van structurele beslissingen verergert elke financiële crisis. Door dergelijke crises te anticiperen via een interne herstructurering onder leiding van een externe expert, kunnen bedrijven hun reputatie en levensvatbaarheid beschermen voordat ze juridische stappen ondernemen.
Een faillissementsprocedure vernietigt de reputatie van een bedrijf niet op de dag dat het wordt uitgeroepen. Dat gebeurt al weken of maanden daarvoor, wanneer het management al wist dat het probleem structureel was en bleef doorwerken alsof het tijdelijk was. Dat is het onderscheid dat ertoe doet.
Het verschil tussen een goed uitgevoerde particuliere herstructurering en een faillissementsprocedure is niet alleen juridisch of financieel van aard; het is bovenal een kwestie van tijd. En tijd is in deze processen niet neutraal; het werkt stelselmatig in het nadeel van degenen die traag handelen.
Wanneer hield het op een financieel probleem te zijn en werd het een imagoprobleem?
Er zijn signalen die managementteams vaak als tijdelijk beschouwen: dalende marges per kwartaal, de terugkerende noodzaak om voorwaarden met belangrijke leveranciers opnieuw te onderhandelen, kredietlijnen die steeds moeilijker te verlengen zijn, of een kaspositie die nu van week tot week wordt beheerd.
Geen van deze signalen is op zichzelf doorslaggevend. Maar de combinatie ervan, vooral wanneer ze langer dan twee of drie kwartalen aanhouden, wijst erop dat het probleem niet langer beperkt is tot een tijdelijk liquiditeitsprobleem, maar een fundamenteel probleem in het bedrijfsmodel betreft.
Op dit punt is er al sprake van reputatieschade, ook al is die nog niet zichtbaar. Leveranciers praten met elkaar, banken delen informatie en het topmanagement begint telefoontjes te ontvangen. De mogelijkheid om discreet actie te ondernemen bestaat, maar die verdwijnt sneller dan de financiële overzichten doen vermoeden.
De reputatie van een bedrijf wordt niet beschermd door communicatie. Die wordt beschermd door actie te ondernemen voordat er überhaupt iets te communiceren valt.
Wat de buitengerechtelijke procedure wel (en niet) toestaat.
Een particuliere herstructurering biedt drie belangrijke voordelen ten opzichte van een faillissementsprocedure: vertrouwelijkheid tijdens de onderhandelingen, controle over het verhaal naar belanghebbenden en de afwezigheid van een juridisch stigma.
Het is geen wondermiddel en het werkt ook niet in elke situatie. Het vereist een kritische massa aan schuldeisers die bereid zijn te onderhandelen, een levensvatbaar bedrijf en bovenal voldoende financiële speelruimte om het proces te bekostigen gedurende de onderhandelingen.
Dit laatste punt is cruciaal en wordt vaak over het hoofd gezien. Het initiëren van een buitengerechtelijke herstructurering wanneer de cashflow van het bedrijf pas enkele weken, en niet maanden, stabiel is, verandert het proces in een onderhandeling onder dwang. Onder deze omstandigheden zijn de voorwaarden die door de schuldeisers worden opgelegd aanzienlijk ongunstiger en verliest het management de controle over het proces dat het juist wilde behouden.
De meest voorkomende fout is niet de competitie zelf, maar het onvermogen om erop te anticiperen.
De meest voorkomende zelfbedrog in deze scenario's is het verwarren van het marktprobleem met het probleem van het bedrijf zelf. De sector is lastig, we zitten in een recessie en de zaken zullen vanzelf weer goedkomen zodra de vraag aantrekt. Deze argumenten kunnen gedeeltelijk waar zijn, maar ze zijn irrelevant als de kostenstructuur, de schuldenlast of het bedrijfsmodel niet houdbaar zijn binnen de termijn die de markt bereid is af te wachten.
Tegen de tijd dat het management tot een punt van rationalisatie komt, is het optimale moment om te handelen allang voorbij. Niet omdat er geen oplossing is – die is er bijna altijd – maar omdat de alternatieven duurder, trager en riskanter zijn.
De rol van een externe manager bij besluitvorming
Een van de structurele problemen in dit soort situaties is dat degenen die de beslissing moeten nemen, juist degenen zijn die het meest bevooroordeeld zijn tegen het nemen van die beslissing. Het team dat het bedrijf heeft opgebouwd, dat de geschiedenis ervan begrijpt en dat het optimisme heeft behouden dat nodig is om in uitdagende omstandigheden te opereren, is ook het minst gekwalificeerd om een objectieve beoordeling van de situatie te geven.
Een externe leidinggevende, in de vorm van een interim-manager met specifieke ervaring in herstructureringen, brengt iets wat interne commissies missen: een onpartijdige beoordeling. Geen emotionele binding met beslissingen uit het verleden, geen politieke invloed op eerdere uitkomsten. Dit, in combinatie met een duidelijk mandaat van de directie, maakt het mogelijk om een geloofwaardig plan voor de levensvatbaarheid van de onderneming te ontwerpen en uit te voeren. Dat is precies wat crediteuren nodig hebben om te kunnen onderhandelen.
Als uw bedrijf tekenen van financiële problemen begint te vertonen, is dit het ideale moment om de mogelijkheden van een particuliere herstructurering te onderzoeken. EPUNTO Interim Management Wij leveren het benodigde managementtalent om dit proces in alle vertrouwelijkheid te begeleiden, waardoor de toekomst en het prestige van uw organisatie worden beschermd.
